இன முரண்பாட்டை…[ 30/01/2010. ‘நம் நாடு’-கனடா; இதழில் வெளியானது]

இன முரண்பாட்டினை ஆழமாக்கிய அதிபர் தேர்தல்!

சர்வசித்தன்”

இலங்கையின் அதிபருக்கான தேர்தல் முடிவுகள் வெளியாகிவிட்டன. மீண்டும் மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ பெரும்பான்மைச் சிங்களரின் மிகப்பெரிய ஆதரவோடு , சிங்களர் மற்றும் தமிழர்களுக்குச் சொந்தமான இலங்கையின் ஆட்சிப்பொறுப்பினைத் தொடருவதற்கான ஆணையைப் பெற்றுவிட்டார். முழு இலங்கையிலும் அளிக்கப்பட்ட வாக்குகளில் சுமார் 57.88 வீதம் ராஜபக்‌ஷவுக்கும், 40.15 வீதம் எதிரணி வேட்பாளர் சரத் பொன்சேகாவுக்கும் கிடைத்துள்ளன.

ஈழத்தமிழர்களின் பாரம்பரியப் பிரதேசமான வடக்கு-கிழக்கு மாகாணங்களில் எதிரணியைச் சேர்ந்த பொன்சேகா சுமார் 57.9 வீதமான வாக்குகளைப் பெற்றிருக்கும்போது, ராஜபக்‌ஷாவுக்கு 35.34 வீதமே கிட்டியுள்ளது.

அதாவது, ஈழத்தமிழர்களைப் பொறுத்தமட்டில்  இன்றைய அதிபர் மேலும் தொடர்ந்து தங்களை ஆளுவதை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பதை, எதிரணி வேட்பாளரான பொன்சேகாவுக்குத் தங்கள் ஆதரவினை வெளிப்படுத்தியதன் மூலம் உலகிற்கு உணர்த்தியுள்ளனர்.

தமிழர் கூட்டமைப்பு தமிழ் மக்களிடம் கூறியவற்றிற்கு ஈழத்தமிழர்கள் தங்கள் ஆதரவினைத் தெரிவித்துள்ளார்கள் என்றும் இதனைக் குறிப்பிடலாம்.

அதுமட்டுமல்லாமல், 1956ல் அன்றைய இலங்கையின் பிரதமராகவிருந்த எஸ்.டபிள்யூ.ஆர்.டி பண்டாரநாயக்காவினால் கொண்டுவரப்பட்ட  தனிச் சிங்களச் சட்டத்தினை எதிர்த்ததிலிருந்து, இன்றுவரை தொடர்ந்து 53 வருடங்களாகத் தமிழர்களில் பெரும்பானமையானவர்கள் ஓரணியில், தங்களது உரிமைகளுக்காக குரல்கொடுத்துவருவதையும் அவதானிக்க முடிகிறது.

அதே போன்று, அன்று பண்டார நாயக்கா, சிங்களர்களது வாக்குகளைப் பெறுவதற்காக, ”சிங்களம் மட்டும்” என்னும் சுலோகத்தினை முன்வைத்து தமது வெற்றியினைப் பெற்றதுபோன்று, இன்றும், ராஜபக்‌ஷே , எதிரணி வேட்பாளர், தமிழர்கட்சிகளுடன் ரகசிய ஒப்பந்தத்தினை ஏற்படுத்தியுள்ளார் எனவே தமிழர்கள் அவரை ஆதரிக்கப்போகிறார்கள், சிங்களர்களான நீங்கள் என்னை ஆதரிப்பதன் மூலமாகவே, தமிழர்களுக்கெதிரான போரில் நாம் பெற்ற வெற்றியினைத் தக்க வைத்துக் கொள்ளமுடியும் என்னும் பொருள்படத் தமது பிரச்சாரத்தை முன்னெடுத்து, இப்போதைய வெற்றியைப் பெற்றுள்ளார்.

ஆனால், இதன் பின்னணியில், சிங்களத் தலைமைகள் தாங்கள் கூறும் ‘ஒன்றுபட்ட இலங்கை’ என்னும் கொள்கைக்கு எதிராக மீண்டும் ‘சிங்கள-தமிழ்’ இன முரண்பாட்டினை வலுப்படுத்தவே உதவியிருக்கிறார்கள்.

இந்தத் தேர்தல் முடிவு, சிங்கள அரசு, சிங்களர்களது ஆதரவினைப் பெற்றிருப்பதை உறுதிசெய்திருக்கிறது. ஆனால் தமிழர்கள், தங்கள் அரசியல் உரிமைகளை மறுக்கும் அரசுக்குத் தங்கள் எதிர்ப்பினை உணர்த்தும் ஒன்றாகவே இதனை வெளி உலகிற்கு அறிவித்திருக்கிறார்கள்.

பதவியினைக் கைப்பற்றவும், அதன் மூலம் தங்களையும் தங்களைச் சேர்ந்தவர்களையும் மேன்மேலும் வசதிபடைத்தவர்களாயும், அதிகாரபலம் மிக்கவர்களாயும் ஆக்கும் பொருட்டும்; சில தலைவர்களால் உருவாக்கப்பட்டு, காலத்துக்குக் காலம் ‘ஊதி வளர்க்கப்படும்’ இன பேதத்தினைப், பின்னர் அந்தத் தலைவர்களே அணைக்க இயலாமல் திணறுவதை இலங்கையில் மட்டுமல்ல, வளரும் நாடுகள் பலவற்றிலும் நாம் இன்று பார்க்கமுடிகிறது.

இன முரண்பாடுகளையும், சாதி வேறுபாடுகளையும் ஆயுதங்களாக்கித் தங்கள் அரசியல் வாழ்வை நிலைப்படுத்திக்கொள்ளும் இவர்களின் பின்னால், தங்கள் சுயநலம் சார்ந்து ஆதரவளிக்கும் சில மாவட்ட/வட்டாரச் சிறு தலைமைகள் இந்த முரண்பாடுகளுக்கு மேலும் வலுச்சேர்த்து, நாட்டின் ஒற்றுமைக்கே வேட்டுவைத்து விடுகிறார்கள். இவை மட்டுமின்றி, உரிமைக்கும்-சலுகைக்கும் வேறுபாடு தெரியாத சிலரும், அரசியலில் தங்களை ஈடுபடுத்திக் கொள்வதால் ஓர் இனத்தின் ‘போராட்டம்’ அர்த்தமற்றதாகி விடுவதற்கு இன்றைய ஈழத்தமிழர்களது அவல நிலையே சாட்சியமாகி நிற்கிறது.

தேர்தல் முடிவடைந்து தங்கள் கருத்துகளை வெளியிட்ட தலைவர்கள், தாம் எடுத்த-தாம் சார்ந்து நின்ற கருத்துகளை வலியுறுத்தி; இப்போது மக்கள் அளித்த தீர்ப்பினுக்கான தங்களது எண்ணங்களை முன்வைத்திருக்கிறார்கள்.

சிங்களத் தலைவர்களைப் பொறுத்தவரையில், இது ஓர் அதிகாரப் போட்டி மட்டுமே. ஆனால், தமிழர்களுக்கோ இது, வாழ்வாதாரங்களுடன் தொடர்புடைய ஒன்று.

போரினால் சீரழிந்துபோயிருக்கும் தமிழர்களுக்குத் தேவையான மனிதாபிமான நடவடிக்கைகள் தொடரப்படவேண்டும். அதேசமயத்தில், உணவும்,உறையுளும்,பாதுகாப்பும் அளித்துவிடுவதோடு தமிழர்களது பிரச்னைகள் தீர்ந்து விட்டதாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.

இலங்கை சுதந்திரம் பெற்றதிலிருந்து அடுத்த 30 வருடங்கள் ,1978 வரை, தமிழர்கள் தங்கள் உரிமைகளை முன்னிறுத்திப் போராடி வந்தார்களேயன்றி, வசதிகளைக் கேட்டுச் செல்லவில்லை.அப்போது அவர்கள் ஓரளவு அமைதியான வாழ்க்கையினையும், இலங்கையின் எந்தப் பகுதிக்கும் சென்றுவரும் வாய்ப்பினையும்,அதற்குரிய போக்குவரத்து வசதிகளையும் பெற்றேயிருந்தார்கள். எனவே, இவையனைத்தையும் பெற்றுக் கொடுப்பதுதான் ‘தமிழுரிமை’ என்னுமாப்போல் சிலர் பேசுவது வேடிக்கையானது. இவையனைத்துக்கும் மேலாக, தமிழர்களது பிரதேச, மொழி மற்றும் பண்பாட்டு உரிமைகள் எப்போது அரசினால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு அவை அரசியல் சட்டங்கள் மூலம் நிறைவேற்றப் படுகிறதோ அப்போதுதான், ஈழத்தமிழர்கள், இலங்கையில் வாழும் சிங்களப் பெரும்பானமையுடன் மனமொத்து வாழும் சூழல் உருவாகும்.

இப்போது, மீண்டும் வெற்றிபெற்றுள்ள மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ , தமிழர்களது நீண்ட நாள் வேட்கையினை எவ்வாறு தணிக்கப்போகிறார் ? அதற்கு, அவருக்கு முட்டுக் கொடுப்பதில் பெருமைகொள்ளும்,சில தமிழ்த் தலைவர்கள் எவ்வகையில் அவருக்கும்-அதன் மூலம் தமது இனத்துக்கும் உதவப்போகிறார்கள்?

இந்தத் தேர்தலிலும், தமிழ் மக்கள் தங்கள் கருத்தினை உரிய வகையில், வாக்குச் சீட்டு என்னும் ‘ஆயுதம்’ மூலமாகத் தெரிவித்துவிட்டார்கள்.

இனி இதற்கான பதிலைத் தெரிவுசெய்யப்பட்ட தலைமையும் அவரது தமிழ் ஆதரவாளர்களுமே அளிக்கவேண்டும்.

********************************************************************************************************

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s